Recibimos mail, dunha amiga que sen dúbida algunha , debe estar nesa fase de lembranza da sua forzosa estadia en Paris...

Ela agora afortunadamente no seu Uruguai de orixe ( Ahínda que filla de galegos ), recordame que gustou de ver en vivo a Paco Ibáñez

, e sente una especie de culto a personalidade por George Moustaki...

A verdade e que eu tamén concordo no gusto musical de a nosa “urubial”... E direi que máis que gusto e unha identificación ca mensaxe que acertadamente deixava Paco nos temas escollidos : As Palabras para Xulia, de Goytisolo xenial...A Mala reputación de Brassens...Pois que decirvos , todos tivemos 20 anos e si que fomos medio ácratas-anarcos e comunistas primitivos...

E nadiña que obxetar a Moustaki : Le Méteque pareceme unha das máis belas cancions de todolos tempos... E tamén a un lle trae recordos...Fariame trampa o solitario se así non o recoñecese...

Pero o positivo de todo isto e que a nosa uruguaia, con raices en Vimianzo ( Por certo con v e non con b...Digo con ve corta , non con be longa...), pode volver a escoitar estas cancións no seu País de nacemento, e non no forzado-forzoso exilio francés a donde tivo que irse este galego bravo e rexo de Xoan Ferrón...

Non podo máis que facerlles un recoñecemento a súa traxectoria de loita e xenerosa entrega...Pola causa uruguaia..E pola galega tamén...

Mándolles unha aperta e que disfruten desta música, e da agasallada por mín, pois o traballo de Amancio Prada cantando a Rosalia e fermosisimo e moi ben rematado instrumentalmente, ca engadega da voz de Prada, a cousa vai de dez...

Longa vida pois a estes galegos de Shangrilá...( Desexo que Pai e filla superen a perda de Chichita...)

Saúde e Terra Irmans, xa os tempos son chegados...

Bonus mp3 Brassens : La mala reputación

Paco Ibañez : Palabras para Julia

George Moustaki: Le Méteque