Esta e a última curta que fixeron os alumnos de SONCINE do IES Porto do Son, e tal e cual.

E RESULTA que queren agradecer moitiño moito a Víctor Fábregas, e queren que todos o saibades... un señor

e a Luis Avilés e Fran Piñeiro, e ....

e resulta que se queredes ver nas que se meten , e mirar así coma de esguello, e un chisco de eu que sei, pois chuzade aqui na ligazón. MAKING OF

e din que se algo de suficiencia vos anubeira a vista, pois nada meus queridos, collede unha cámara e facede unha comedia

deseguida se vos pasa

ala, ride que non doe

e apertas deses amigos da foto alá por onde andedes ciscados

que a vida vos trate con xeitiño

e se queredes votarnos pois en confianza o que creades que se merece

Podes ver a primeira curta do IES "Porto do Son" en Nico

Unha carta e unha chamada cambiarán o transcurso da historia, xa nada será igual.
Porque é agora cando comeza a vinganza.

Pradolongo é unha paisaxe insólita na que existe un prado cunha lagoa glaciar. É o lugar onde pasaron todos os veráns Martiño, Raquel e Armando, quen veñen de abandoar a adolescencia case sen decatarse e se achegan a un novo verán como os anteriores, coas festas e tardes no río...pero esta vez nada vai ser igual.

Pradolongo pode agochar un valioso xacemento de louxa, algo que pode afectar ao entorno pero tamén faciltar a vida das familias. Ante esta circunstancia os rapaces afrotan os seus primeiros posicionamentos como adultos, as súas primeiras responsabilidades, a súa futura actitude ante a vida. Tamén ante o amor, as relación cos seus...

Pradolongo representa a paisaxe dos nosos recordos de infancia, do primeiro descubrimento do mundo, o lugar que asociamos aos nosos pais e avós, a aldea chea de olores, cores e sons, dunha Galicia que está a cambiar e que se move entre o vello e o novo, pero que dalgunha forma serve como refuxio da nosa memoria.

Moitos galegos se recoñecerán nesta película, e éste é un espacio para todos aqueles que o queiran compartir.

Porque todos temos un Pradolongo. ¿Cal é o teu?

Berto Yáñez, esta é a sua páxina, traballou un amplo photoset no Flickr no que se amosan 873 cartaces extraídos do catálogo online da Rede de Bibliotecas Nodais de Galiza. Bon traballo.

Este curtometraxe de animación e un homaxe a "Chavela Vargas", este corto de animación que es un homenaje a la singular "Chavela Vargas".Tratase de unha versión de "La llorona" (tan emocionante como a orixinal) cantada por unha "Catrina", ese persoaxe tan popular na cultura mexicana. A voz e de "Eugenia León" tan especial como a da "“Vargas" (pero noutro tono). Un baile coa morte, que recorda en certa medida a "La novia cadáver" de "T. Burton", pero con un toque moi persoal e orixinal...]

A pesar de que ainda só se acometeron pequenos experimentos de moi baixo presuposto, existe unha boa canteira nos pequenos estudos de animacion que xurden en Galicia.
Un claro exemplo e A flor máis grande do mundo, de Juan Pablo Etcheberry, basado nun conto de Saramago e nominado aos Goya.