ASMIREFE

A Asociacion migratoria residentes en Ferrolterra estrea blog e dende aqui desexamoslles moita sorte porque a merecen toda.
Asmirefe é un referente para a xente comprometida, loitadora e implicada nos asuntos da sociedade..

A Asociacion migratoria residentes en Ferrolterra estrea blog e dende aqui desexamoslles moita sorte porque a merecen toda.
Asmirefe é un referente para a xente comprometida, loitadora e implicada nos asuntos da sociedade..


O escritor e libreiro Manuel Lousa Rocha presenta mañá no Club Internacional de Prensa de Santiago o libro Relato dun emigrante. De Santiago a Montevideo, no que autor fala da súa infancia, das súas carencias e da súa felicidade, así como do desarraigamento e o sufrimento que experimentan os emigrantes.
Lousa Rocha comenta ao detalle os momentos previos á partida, a travesía no buque Juan Garay, os seus primeiros anos de adaptación e o seu primeiro emprego. Tamén se interna na vida dos centros galegos na capital uruguaia, e fala de personaxes, de emigrantes galegos relevantes e influíntes na sociedade uruguaia.
Ademais de Relato dun emigrante. De Santiago a Montevideo, o libreiro presentará outros dous volumes: un coa historia de Jesús Canabal Fuentes, fillo predilecto do Pino e O vendedor de libros, no que relata a súa propia historia como emigrante en Montevideo. No acto será presentado polo xornalista Manuel Suárez, e por Patricia Ferrol, filla do histórico fotógrafo galego Manuel Ferrol.
Nacido en Santiago en 1940, Manuel Lousa emigrou a Montevideo aos 13 anos. Alí fíxose libreiro, editor, fundador e integrante de Lousa Libros. Foi socio fundador do Padroado da Cultura Galega, e é ex- integrante do consello directivo do Centro Galego de Montevideo.
Foi tamén integrante do consello directivo da Asociación de Empresarios Galegos de Uruguai, e cofundador do grupo de folk galego Montegal. Actualmente, forma parte da Banda de Gaitas Irmandade, do Centro Val Miñor de Montevideo.

O AVE non reposta os problemas de mobilidade e transporte de Galiza en xeral, e da área da Coruña en concreto. Os problemas de mobilidade, os atascos e a saturación, que teñen os traballadores, os xóvenes, etc., veñen da non existencia dunha alternativa real ao coche particular. O transporte nos buses é un reino de taifas, as concesións fánse baixo os criterios de máis lucro empresarial, onde os horarios e as rutas non se fan tendo en conta as necesidades reais para que os traballadores cheguen a seus traballos, os xóvenes a universidade, etc. A Coruña, como as cidades de Galicia, funcionan como grandes áreas metropolitanas, onde a mobilidade entre elas é diaria e constante; e isto non se soluciona con máis AVEs, que só serven para chegar máis rapido a capital do reino.
O goberno central, para non pór un tren de proximidade, escudase na suposta baixa rendabilidade da liña Coruña-Ferrol. E iso é unha mentira máis. Se ista liña non é rentable debese a que a fan non rentable, cuns horarios non axustados as necesidades da sociedade, cunhas frecuencias insultantes, e prezos surrealistas. Unha liña que atravesa máis da metade dos barrios e pobos con máis poboación de área –uns 90 mil habitantes-, e din que non é rentable. Mais, para RENFE si o é.
Foi a Xunta de Fraga a que comenzou a pagar pola súa infrautilización, como unha maneira demagóxica de mantela. E para elo paga uns billetes, vaian ou non os pasaxeiros. Se queren que sexa rentable a Xunta ten que deixar de pagar a subvención, xa mesmo, e que Fomento e RENFE poñan unhas frecuencias horarias axeitadas, que acorden un billete único e combinado co resto dos medios de transporte. So teñen que pór os combois, as vías xa estan.
Pero a Xunta, a de Fraga e de agora, ten a súa cota de responsabilidade; o artigo 27 do Estatuto recoñece a competencia exclusiva da Xunta para os camiños de ferro que teñan todo o seu percorrido pola comunidade. E a liña Ferrol-Coruña-Vigo é unha delas. Que a Xunta aplique o Estatuto e constitúa unha compañía pública galega de Camiños de Ferro, establecendo un servizo axeitado as necesidades de poboación traballadora, e non dos constructores e executivos, como é o AVE.
A vertebracion das áreas metropolitanas como a da Coruña esixe a superacion dos reinos de taifas que son os municipalismos e as concesións a empresas privadas, que, por definición, só estan a procura do lucro privado. Ista vertebración pasa pola concepción dunha área urbana común, con organismos comúns como consorcios de transportes, etc., que planifiquen o desenvolvemento das infraestructuras –que non son máis estradas, é transporte colectivo- e os servizos.
A música pona Andres do Barro
A famosa obra de Picasso vista dende outra perspectiva. En 3D pódese apreciar mellor cada un dos detalles ca compoñen.
Pincha na imaxe para entrar.
Recollo esto de atormentado 74

Para máis información de como entrar ((é simple!), manda un correo a footie@resonancefm.com Domingo 25 de Maio de 2008 ás 2pm. Planta baixa no Bar Kick, 126-127 Shoreditch High Street, Londres E1.
AMI edita com motivo do dia das letras um filme de deseños animados titulado "VILINGÜISMO" que distribuirá entre a mocidade, a traves de internet e en cd's.