En pleno corazón da Cidade Vella, a dúas cuadras da Porta da Cidadela, no local habitual donde mellor musica folk en vivo se pode escoitar en Montevideo, hoxe venres envianme unha invitación para a presentación do novo traballo de Los Casal...

Mágoa, un compromiso ineludibel, contraido e axendado de moito antes impidemo...
Pero comprometome a subir musica de Los Casal e que todo o mundo desfrute destes sons de "fusión"...
Outro dia falareille dos asiduos do Iris Shannnon Pub...Os Trapalleiros...Son para adicarlles unha parolada exclusiva : Fernando prometocho...
Por hoxe vexan o antedito :

21:30Hrs. viernes 29

"Los Casal" Fusión Celta

El viernes 29 de febrero en The Shannon Irish Pub (Ciudad Vieja) se realizara el lanzamiento de Emigrantes el nuevo material de la banda, para Medios y Prensa.

Se a queres tua é..

A nosa boa amiga Laura , muller comprometida sen horario de apertura , nin de peche mandanos este artículo que non ten desperdicio:

E unha vez máis resentimos o refugallo da lexislación do PP, do Sr. Aznar deseñada nese biénio negro que foron os seus dous últimos anos de lexislatura. E quen escrebe coñece o tecido que esta dereita españolista e carca fixo en matéria de estranxeiria naquel entón.

Tan só, e como prólogo a este breve artigo, lembremos que foi o PP, coa conivéncia do PSOE que non se alarmou en absoluto, quen eliminou catro direitos fundamentais ás persoas estranxeiras no Estado Español, a saber, o de asociación, o de folga, o de denúncia e o de sindicalización. Catro direitos fundamentais que tiveron que ser resgatados polo Tribunal Supremo,… en fin, non só unha aberración de corte fascista e xenófoba, senón que tamén unha semente de actuacións de abusos e doutras medidas que agora coñecemos.

Pois ben, nesa época do PP deseñou-se outra medida coñecida do Governo na que daban pautas de cómo debia actuar o Corpo Nacional da Policia diante dunha denúncia de malos tratos interposta por unha muller imigrante “sen regularizar” a sua situación administrativa. Pois ben, resumindo e sen faltar a verdade, é que no mesmo momento que esta muller violentada denúncie, recollerá-se a sua denúncia encamiñando-a ao Xulgado pertinente, ao tempo que se lle incoará un Procedimento Sancionador, cuxo resultado pode recaer nunha orde de expulsión, ou nunha sanción económica. Este resultado será certeiro sempre e cando, que despois das actuacións policiais e xudiciais recaia unha Sentenza ou Fallo absolutório do agresor.

Provoca perplexidade, sobrecolle, que muller violentada vai denunciar ao seu agresor se, sabendo-se que non ten “papeis”, pode recaer nela unha Orde de Expulsión?

O PP puxo hai ben tempo a semente, Rajoy segue na mesma teima nesta Campaña Eleitoral, antes as persoas imigrantes eran, segundo esa direita fascista, quen nos roubaban o traballo, a imigración era igual a delincuéncia, agora rouban-nos os Servizos Sociais básicos, mentiras, mentiras e máis calúnias. Que auséncia de memória histórica.

Como di un amigo meu, a inoráncia que atrevida é!!

Somo, Galiza, por eséncia fillas e fillos da Imigración e Emigración. A imigración, hoxe, sustenta todo o que en Galiza temos, pois elas e eles son Galiza, son parte de nós, somos nós, somos todas e todos Clase Traballadora Galega.

O acontecido en Pontevedra onde unha muller colombiana é detida pola Policia Local de Pontevedra, e foi transladada á Policia Nacional quen a detivo e puxo a disposición xudicial provoca a quen lle escreba noxo, e pánico por un presunto abuso da autoridade.

O pasado luns, en Compostela, unha muller paraguaia recebeu unha citación para personar-se nas dependéncias policiais e, alí, recebeu unha Notificación de Inicio de Expediente de Expulsión por estar indocumentada. Até ai nada que salientar, se non for, por que o venres anterior estivera ela poñendo unha denúncia nesa mesma Comisaria por perda de obxetos, entre os que estaba o seu pasaporte. Isto provoca indefensión. A actuación da Policia semella nada axeitada ao direito. Se calquer de nós precisamos un novo documento temos que previamente denunciar a perda…

E xa por último, e sen ánimo de ser reiterativa, e menos negativa, isto son froitos dunha política racista e xenófoba, e senón que lle pregunten algunhas prostitutas latinoamericanas, que recebendo a visita dalgun cliente nos seus pisos particulares, unha vez dentro identica-se como axentes da seguridade e son detidas, e, por ende, expulsadas…

Quen escrebe, fica abraiada, alarmada e acha que a imigración non é fácil, non é algo desexábel, e que desde logo as mulleres imigrantes sen papeis resultan as máis indefensas.

Laura

Amigas/os : Non sei se entre as costumes españolas que quer impoñer ( Soio no caso de gañar ? ) Marianico el Corto ...ou breve...estará a de obligar as inmigrantes a ir de mantilla "española" e peineta a os touros...E iso si que non o "bancamos", nos respetamos as culturas diferenciadas e faremos esforzos por ensinar as nosas propias...Nun enriquecedor intercambio...NON QUEREMOS IMPOÑER NADA : E DECIMOS QUE O ESPAÑOL, O IDIOMA NON PELIGRA NA GALIZA!! SON ELES O QUE NON RESPETAN NIN PULAN POLO GALEGO...NA PROPRIA GALIZA!!! Como dixo Trillo : MANDA¨Güevos!! Sei do aberrante das corridas, pero aproveiten o adxunto para demandar acabar con as corridas de touros: Na Galiza temos Touriños...NON QUEREMOS TOROS PARA SACRIFICAR, QUE SE POÑA DIANTE RAJOY!!

Recibo dunha amiga un mail que me deixa enganchado, comprometido ca súa difusión e de contado me poño mans a obra :

Hoxe toca difundir o” laburo”, o traballo dun colectivo de exemplares mulleres da diáspora, e que nacendo en Bos Aires xa está asentado da outra beira do Prata, en Uruguai, contando cunha activista como Elena Parajó. E con vontade de seguir universalizando e achegando galegas a causa...

Quero destacar a iniciativa destas mulleres, agradecer o seu interese por espallar a nosa cultura diferenciada, e ese abnegado traballo de recoñecer ás nosas mulleres da diáspora, merecentes todas elas de permanentes homaxes, pois foron elas as que co seu esforzo trasmitiron e deixaron esa pegada galega en durisimas condicions...Nunha terra extraña, outra cultura, durísimas xornadas de traballo e o pensamento na Terra...Por non decir os avatares personais que a vida lles foi deparando...Como non recoñecer o paseniño traballo da miña queridisima cedeiresa Dionisia López Amado, a súa teimosia e rexa bravura por Verdade e Xustiza ante a desaparición dos seus queridos seres...Galega , cedeiresa e boa cantora...Loitadora a prol da máis noble causa cal é a defensa dos Dereitons Humans... Tamén dun e outro lado do Rio da Prata, tiveron a súa longa noite de pedra...Anque afortunadamente non foron tantos anos como os sofridos na Terra...E non sei se en Avellaneda nalgunhas das miñas visitas a ese currunchiño tan galego donde José Creo se desvivía en atencións, estaría seguro que sí, a nosa incansable Isabel Varela, de seguro que se non andaba por alí, non deixaria de andar por Chacabuco na Federación...

E claro Maruxa Boga... Que decir de esta galega, da “voz” galega en Arxentina... Mesmo gardo como un tesouro a foto da celebración do 80 aniversario da Federación de Asociacions Galegas de Arxentina , donde nun improvisado discurso tiven que lembrar o actuado noutrora pola Federación, que posibilitou a elección de Suárez Picallo e Antón Alonso Rios como diputados galegos nas Cortes da República...Manifestei o meu placer de encontrarme nun centro que seguia sendo fidel a súa republicana orixe e lembro que un comensal contiguo mostrara o seu enoxo...Logo entereime de que era D. Carlos Vinuesa Salto Cónsul español en Bos Aires...Pero o que iva : Gardo atesouradamente a foto desta data xa que Maruxa, agora que anda a recibir cumplidos homaxes ( A primeiros do mes que andamos recebeuno de Xeito Novo, coorganizado...) forma parte da Historia Contemporánea de Galiza, o igual que Antonio Iglesias...”Tacholas” inesquecible...E comprenderan que cando o meu neto me diga ...Abo quen e esa Señora...? Un pode contarlle verdadeiras historias e decir fachendoso, eu coñecina...

Como fachendosos se sentiran os irmans Fernández, de Xeito Novo...Cantos anos levo sen darlle unha aperta a Gustavo ?... De ter unha mai que tivo tempo para todo...E para exercer de galega...Parabens a todas estas mulleres, e as milleiras das anónimas, que moitas veces sofriron a incomprensión...E nin siquer hoxe se ven retribuidas cunha pensión digna...Pero quero fuxir do plano reivindicativo...E quero rematar para recoñecer públicamente tamén a quen pon todo o esforzo, para dignificar a muller galega da diáspora...Alguén tiña que facelo, pero a idea, a difusión o traballo e o bon facer e merito de esa equipa que traballan colectivamente a caron de este fermoso proxecto... ...

E non quero esquecerme de ninguén ...Pero por se visitan o blog...Mándolle unha fonda aperta a Rosa Mª Lojo, a Débora Campos, a galega máis universal destes días, que o mesmo interven no Parlamento Paraguayo, que na ONU, que zurze e artella en Bruselas o xeito de dar a coñecer a universalidade de Galiza, ou nos sorprende con Lula...Dame a impresión que o alento desta muller non lle falta a Herbas de Prata.. Xa deduciron que falo de.Ana Miranda...A todas, todas os meus parabéns...Para min xa di todo o mesmo nome do colectivo, e toda unha declaración...E con os obxetivos :

Concordo plenamente, soio me queda darbos as noraboas e Graciñas!! :

"A nosa idea é a de tecer unha rede de mulleres emigradas e os seus descendentes que permita a colaboración con elas nas problemáticas propias. Para iso, algúns dos nosos propósitos son promover a capacitación das mulleres, a atencións dos seus problemas, a posíbel vinculación coas institucións públicas e privadas pertinentes segundo os casos e todo canto vexamos que se pode medrar nesas direccións".

PD : Vostedes perdoen, pero as veces un ponse moi emotivo, e mesmo agroman as bágoas... cando se está a escribir de xente tan querida, de experiencias vitais tan sentidas, e que froito da amistade e o recoñecemento viveunas como en carne propia...Unha vez máis a todas vos mil gracias!!

O Vello Pancho.

Máis información: Herbas de Prata

Ler máis »

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, o apodado Ghandi galego, intelixente, irónico, artista universal. Exiliado na Arentina. No ano 1944 fundóu o consello de Galiza en Uruguay que ademáis foi onde se lle erixeu o seu primer monumento no ano 1975. Este e un poema de Celso Emilio Ferreiro adicado a todos aqueles que aldraxaron a sua imaxen. Este tema foi grabado por Miro Casabella no ano 1969 dentro do seu single “Cantigas de escarnho e Maldizer”.

Olla meu irmao honrado, o que acontece con Daniel
Os que o tiñan desterrado agora falan ben del

O palurdo de alma lerda
O tendeiro desertor
O vinculeiro da merda, disfrazado de señor

O lerdo carca refrito, o monifate de entroido
O aprendiz de señorito, marqués de quero e non poido

O badoco endomingado
O franquista pousafol
O forricas desleigado, o pequeño burgués mol

O devoto do onanismo
O feligrés de pesebre
O tolleito de cinismo, o que dá gato por lebre

O rateiro do peirao
O refugallo incivil
Válense de Castelao para esconder a caste vil

Escoita puto nefando
Criado na servidume
Non pasará o contrabando dese teu noxento estrume

Grotesco escriba sandez
Inxertado nun raposo
Castelao nunca foi teu, porque Castelao é noso

I anque a ti che importe un pito
Sabrás que é cousa sabida
Que estás incurso en delito de apropriación indebida.

A verdade e que ca desfeita, e a herdanza que lle deixaron a Conselleira Anxela Bugallo ( Lembren que os orzamentos para Cultura por mor do Sr. Conselleiro de Cultura da era Fraga, e do mesmo Fraga, eran exiguos...Papáranos ou decian invertilos na Mega-proxecto , que nin Pérez Varela, nin Fraga aclararon nunca...) xa ten mérito que a internacionalización da Cultura da nosa nazón, sexa difundida e interrelacionada deste xeito. Máis unha vez queda amosado que non todo e cuestión de cartos...Con inxenio, con ideas, e sobor de todo con vontade política podemos amosar ó mundo a nosa identidade, a nosa secular cultura e a vontade de seguír decindo que no noroeste do estado español temos unha nazón diferenciada e que ten vontade de se dar a coñecer e de se enriquecer no intercambio.

Paréceme moi axeitado o artigo de Manolo Rivas, que recorda a súa orixe coruñesa e fai un canto daquelo que fora do chan patrio todos cantabamos e cantamos...Vivir na Coruña que boniito é , andar de parranda e dormir de pé...

Máis eu engádolle : Que bonito é saberse galego en calquer parte do mundo, i exercer de tal, sin complexos e ca paciencia de explicar de donde vimos, quen somos e os nosos obxetivos como seres humans...Vivindo e abrazando valores de solidariedade, de respecto o medio e as persoas e de man tendida a os nosos semellantes...E sendo así respetuosos con todos, acadaremos o respecto de todo o mundo para nos mesmos. Non si?.
Pero o xusto agora e difundir o pensamento de Manolo Rivas. O Vello Pancho .

Ler máis »

Pinchar no circulo gris para poder escoitalo.

Ao sur do teu corazón, de Laura Canoura, dedicado a todos os meus amigos e amigas orientais...

Meus mellores desexos de recuperación para o escritor uruguayo Mario Benedetti, nestes momentos que se encontra hospitalizado

Chile e Peru interesados en traducir autores galegos...Oscar Fernández dos Cempes, ou ex...toca a zanfona na Habana...E Galiza e máis internacional e coñecida aínda que lles foda os do PP...Dezaseis anos e nunca tal cousa fixeran ...E claro se eles non o fixeron ....era porque Galiza non esixtia...E un invento dos nacionalistas eso de Galiza Nazon...Co bos que eran . La verde región del noroeste español...Bueno eche o que hai...
A XIII Feira do Libro da Habana foi unha gran festa. Unha romería da cultura, un pasaruas das letras, unha festa extraordinaria onde libros, papeis, acentos, voces e palabras fundironse con xeados, tukolas, cervezas Bucanero ou Cristal.
Esta Feira do Libro cubana e un auténtico fenómeno social. Pola afluencia inmensa de visitantes , e sobre todo, polo nivel cultural da xente, do pobo en xeral. Noutras partes do mundo unha Feira e puro comercio, unha simple compra-venta de obxetos, contratos e servicios. Pero aquí non e só iso. Estos dez días foron, dende logo, moito máis. Foi un intercambio de ideas, onde novelistas, historiadores, analistas, políticos, poetas, científicos, economistas, arquitectos, filósofos, contistas e autores de tiras cómicas intercambiaban ideas e proxectos coa xente e acababan disolvéndose nunha marea human rebosante de pioneiros, avos, militares, noivos, chavalería e familias enteiras, nun traxín enorme e repleto de demandas e ofertas que apenas daba tempo a dixerir y asumir. (Por certo, tomen nota outras feiras do magnífico espacio que era o Pabellón Infantil -sí, os nenos aquí contan, e moito-). Nalgún aspecto esta Feira recorda a Feira do Libro Vasco de Durango , Onde tamén acuden centos de miles de persoas, familias enteiras que enchen o recinto durante apenas cinco días en defensa da sua cultura, que se sustenta, básicamente, nunha lingua de seu, a vasca. Quizáis sexa ésa a razón para que poida establecerse un paralelismo entre ambos eventos. Porque cando unha cultura está ameazada e un pobo está san e ulisquea o perigo (do tipo que sexa), se volca e acude a defender o seu.

O amigo Daniel “Tata” Benavidez, uruguaio residente en Ciempozuelos ten unha web e sempre me manda mail comunicador da renovación da portada... E nestes dias atrás deixou a sua visión de migrante a respecto do PP...
Podedes visitalo aqui.

Preme o "play" e disfruta da musica mentres les o post.

Amy Winehouse, moitas son as críticas que escoitamos sobre ela, moitos tamen os excesos que cometeu de cara ó público. Pero agora eu pidovos 4 minutos do voso tempo para que escoitedes a esta británica que naceu no 1983 escoitando artistas da talla de Ella Fitzgerald, Macy Gray ou Billie Holiday...sete sencillos e dous álbumes despois Amy consegue estremecerlle o corazón a calquera.
Pode parecer o de sempre, moita influencia pero nada de boa música, todo o contrario, se premestes o "play" agora o que vos pido e que pechedes os ollos e encontrarédesvos de súpeto nalgún clube de jazz diante de calquera destas marabillosas voces que antes nomeabamos.
Só teño eloxios para esta absolutamente admirable voz, deixovos dicindo que non deixedes de escoitar soul, soul do de verdade, a musica de clube de Amy Winehouse.

Faite con ela.

Cancións sinxelas para un mundo básico, case primitivo.

Hoxe descubrín o FoxTorrent unha extensión para o Firefox que permite a descarga de ficheiros torrent. O bo e que así non teño que instalar aplicación ningunha, esta extensión e listo! a descargar ficheiros torrent. Xusto o que quería, algo simple e efectivo.

Despois de descargar o primeiro ficheiro mp3 descubrín que permite a súa repodución desde a propia extensión, a verdade é que cando menos é interesante.

Máis información aquí.

O instituto Isaac Díaz Pardo rendeu onte un homaxe ao fundador da fábrica Sargadelos e Cerámicas do Castro, en recoñecemento a sua traxectoria artística e profesional.
Música, cuadros, poesía, cantigas e esculturas. Nada parecía suficiente aos alumnos do instituto de enseñanza secundaria de Sada Isaac Díaz Pardo para render homaxe a Isaac. . Onte reunieronse na escola, xunto cos membros do consistorio sadense e antigos alumnos para conmemorar o decimoquinto aniversario do bautizo da escola, que dende entón leva o nome do fundador de Sargadelos e Cerámicas do Castro.

A vicedirectora do instituto, Sonia Fernández, explicóu que a idea do tributo parteu dos alumnos, xa que moitosos coñecían a Díaz Pardo porque seus familiares traballaron na fábrica de Sargadelos o Cerámicas do Castro, e os que o descoñecían, finalmente tamén se implicaron nos preparativos do acto. Prepararon unhos cadros que expuxeron no centro, basados na obra de Isaac, así como recitais e música tradicional. Tamén lle fixeron entrega dunha escultura feita por eles mesmos , para o recordo.

Todo foron halagos hacia o polifacético artista: por parte dos xoves; do alcalde, Abel López Soto; da dirección do centro escolar e tamén dos antigos alumnos que non quixeron perderse o homaxe. O fundador de Sargadelos mostrouse agradecido e emocionado e, incluso, un pouco avergonzado ante o clamor popular, e chegou a dicir que lle gostaría meterse "debaixo da mesa".

Onte empezou a campaña electoral cara o 9-M, un espera que agora que melloraron as comunicacions e as novas estan case que en segundos entre a Terra Nai e a diáspora, xa ninguén nos venderá espelliños de cores, como fixeran os "descobridores" e tamben reflicte a canción Maldición de Malinche...
Pero o feito real e que deica agora a uns e outros hospedes da Moncloa sirveulles falar e falar de mellorar as garantias do voto da diáspora, e tendo maiorias para lexislar i executar non o fixeron...E recoñecendo propostas acaidas e garantes dun proceso limpo e democrático, non fixeron nada por subsanar este mal que ataca o cerne mismo da nosa calidade democrática, e nembargantes non pon a faciana de cores a ningún destes encantadores de serpe que cada dous por tres nos veñen a decir que pa próxima...E o certo e que un xa non se pode fiar máis destes predicadores de cuarta...E menos dos "axentes" sexan de donde sexan...Eu manifesto públicamente que quero que Galiza conte no Estado, que teñamos unha voz propia que defenda os intereses do País, por riba dos partidarios,e que durante anos a miña voz representouna o compañeiro Paco Rodriguez...Dende Castelao deica agora nunca ninguén puxera a Galiza nas contas de Madrid...E vaia se foi un leal servidor o País...Ou minto nesta aseveración ? Lembro cando Fraga puxo a caer dun burro a os seus levantamans galegas e galegos que "ian" a estar sentados no Parlamento para levantar a man cando o sinal chegaba :
..." Tedes que traballar como os do Bloque, son tres e parecen trescentos"...
E así era, era a verdade máis rigorosa do octoxenario de Vilalba.
E dito isto reitero a miña vontade de dar o meu prezado voto a noble e leal causa de que Galiza decida en Madrid...E cambeo un ferrolan de nacemento por outro de orixen : O meu voto é para Paco Jorquera , sabedor de que máis que nunca precisamos da presenza do BNG en Madrid...
E queda dito O Vello Pancho vota BNG, e vostede vexa e compare : Quen pelexou denodadamente por poñer alternativas enriba da mesa a respecto dos nosos sectores productivos amenazados polas políticas de uns e outros, pero sen ter en conta a Galiza ? As infrastructuras e en primeira liña os camiños de ferro, non foron prioridade e teimosía nas iniciativas parlamenteres de Paco Rodriguez; O sector naval, o gandeiro, a seguridade das nosas costas... E Olaia non defendeu acertadamente todo o relacionado cas politicas migratorias en xaral...? Enton, a vista disto, pense e medite pero o 9-M por riba de todo delle forza a Galiza, delle nesta volta o voto o BNG...Non lle a pesar!!

Ou se prefire ós tratantes de turno recapacite cas noxentas prácticas que describe neste artigo Carlos Aymerich .

“Axente dobre en Soneira”, un artigo de Carlos Aymerich
Inspirada no caso Philby, a novela “O factor humano” de Graham Greene relata de xeito maxistral as razóns morais que levaron ao axente británico Maurice Castle a espiar ao servizo da URSS, e as regras, nada morais, que rexen o funcionamento dos servizos secretos. A principal delas, ben coñecida polos afeizoados ao xénero, a de que un axente vale tanto como a información que posúa.
A xulgar polas confesións de María Isabel Blanco, alén da espionaxe tal máxima é tamén extensíbel aos axentes electorais. Onte ao servizo do PSOE, a Sra. Blanco pasa a servir o PP empregando a información que posúe como salvoconducto. Información, por certo, ben interesante: emigrante retornada en situación económica precaria, María Isabel é contactada polo alcalde socialista de Vimianzo como gancho electoral na Arxentina. Na última campaña das municipais, contratada polo sindicato Unións Agrarias (UUAA) através da “Unión de Viticultores do Castro”, viaxou a Buenos Aires para facer campaña por Félix Porto – candidato en Muxía e dirixente de UUAA – e outros candidatos do PSOE cun billete pago pola Secretaría Xeral de Emigrazón facilitado pola deputada Marisol Soneira. As leas internas no PSOE soneirán, cun rexedor vimiancés botado nos brazos do PP como se de Orozco se tratase, explican a deserción muito mellor que as razóns de consciencia aducidas pola interesada. Miseria, fraude, diñeiro suxo … eis os elementos para unha boa novela negra. Que tal “A fraude de Soneira”?

Todo segue na mesma. Entre cheques e axentes electorais, PP e PSOE cruzan acusacións de fraude ao tempo que trafican co voto exterior e se negan a reformar a lexislación electoral. Até o seguinte escándalo.

Benquerido/a camarada:

Hoxe xoves 21, faleceu o noso compañeiro Luís Obelleiro Piñón, membro do Secretariado Político do Comité Central da UPG e do Consello Nacional do BNG.

O seu corpo permanecerá no Tanatorio de Soutomaior, na Estrada de Soutomaior (en dirección ao Castelo de Soutomaior, á beira do Campo de Futbol e do Cementerio de Salgueirón), até as 5.30 da tarde de mañán, venres.

A esa hora, puntualmente, realizarase un ACTO DE HOMENAXE na explanada que está diante do Tanatorio. Prevese que se desenvolva do seguinte xeito: Interpretarase a Marcha do Antigo Reino de Galiza e, de seguido, intervirán:

- Francisco Rodríguez Sánchez.
- Xesús Seixo Fernández.
- Bautista Álvarez.

Ao remate, interpretarase o Himno galego.
Posteriormente o cortexo partirá para incinerar os restos do noso camarada.

[Nota]
Para quen veña do norte de Galiza deberá tomar a saída 137 -cara a N-550- en dirección Redondela, (a caixa de peaxe da dereita "Todas Direccións"). Unha vez na estrada Nacional-550 en dirección Redondela a 4 Km., á altura de Arcade, virar á esquerda pola rúa Rosalía de Castro e despois á dereita pola Avda. de Xosé Solla (PO-244/PO-2909). Subindo por esta Avenida, a 300 metros, coller á esquerda pola "Escalinata de Soutomaior" (é a estrada de Soutomaior, que conduce ao Castelo). A 1,5 km aproximadamente xa atoparás ao pé da estrada o Tanatorio.

Se alguen ten dificuldades coas indicacións pode chamar ao teléfono permanente do Tanatorio (636 244 966).

Queridas-aos compañeiras-os da diáspora:

Hoxe 21 de febreiro empeza a campaña electoral e queremos facervos participes deste momento, porque con vós, Galiza decide!.
Sodes parte do pais, e queremos que a vosa opinión conte e decida, porque o BNG ten defendido nas Cortes a plena equiparación
dos dereitos dos residentes no exterior, a dignificación do sistema electoral vixente cun modelo electoral baseado na transparencia, na igualdade e con garantias efectivas, que debe ser reformado urxentemente atendendo ás propias demandas da diáspora, como o voto en urna ou a creación dunha circunscripción para os/as representantes da emigración.

Queremos que Galiza teña recoñecidos aos seus residentes no exterior dun xeito digno, no reparto dos escanos e dos recursos existentes, máis non admitimos que se xogue coa dignidade colectiva como nación, dentro ou fóra, por eso non entramos nen entraremos no mercadeo electoral das outras forzas políticas no exterior.

Por un polvo e unha comedia realizada en Venezuela .Interprètana Jessika Grau e Jean Paul Leroux acompañados de Rosario Prieto, Roberto Moll, Víctor Cuica, Guillermo Canache y Pedro Durán, entre outros. Esta película de Carlos Malaver mezcla acción, comedia e romance. Un longametraxe que promete ser unha excelente proposta para este ano 2008.

Fecha de estreno: 22 de Febrero

Alá polo ano 97, unha maqueta gravada cunha minicadea e un micro no centro (pola reverb) dun salón de Vigo cunha guitarra acústica rescatada do lixo chegaba ás mans de alguén que chamou O Leo i os Endinados para tocar no II Félix Rock de Vigo, xunta bandas como Babes in Toyland ou Toy Dolls. Mentres viña a data do concerto, O Leo fíxose acompañar virtualmente (aínda nunca chegaron a tempo a un concerto) de Arremecághona!!!, dúo de tamboril e cunchas inspirado en Metallica e no seu Enter Sandman . Un ano despois, coa entrada para o concerto de Vigo xa mercada, O Leo i Arremecághona!!! foron requiridos para abrir os directos da Xira Galega do Veintegenarios de Albert Pla. Tiveron que lle revender a entrada a un colega. De aí saíu o xermolo deste disco, Suspiros de Kaña , gravado e mesturado por Pablo Iglesias no febreiro de 1998.

As mil copias dese disco nunca foron distribuídas máis ca en dúas tendas de Vigo e dúas de Santiago (polo propio autor). Tampouco se chegou a facer xira de presentación, aínda que o disco si foi posto en Satelitrés e en La Baía de Radio 3 e por aí saíron tres bolos no Festival de Teatro de Peto de Donosti. A partir de aí, o Leo i Arremecághona!!! tocaron no III Félix Rock e en todo canto minifestival e pub se prestase a acollelo, entre eles a Fiasta de Goián, no Baixo Miño, onde máis de 2.000 persoas corearon os seus temas na II edición do festival e onde máis de 400 se xuntaron no Entruido do ano seguinte para inaugurar, no furancho da Once (Asociación entruideira), o I Festival da Taíña, vixente inda hoxe. O Leo considera Goián como a súa patria musical. De feito O Leo arrenega musicalmente da súa patria verdadeira, Matamá, en Vigo, onde o vetaron expresamente –a el e ó festival enteiro– polo contido das súas letras.

Ao longo destes anos tamén fixo músicas e letras para espectáculos teatrais, en que participou asemade como actor: As Presidentas , d' A Factoría Teatro e Vendetta , de Berrobambán Teatro, espectáculo punk para pubs que aínda deixou de representarse no febreiro deste ano 2006. Agora prepara o disco Aghomita, campión! , en que vai colaborar con todo tipo de acompañamentos, dende dj ata bandas de música, e o directo Sigho (Vivo)!, recompilación audiovisual do seu espectáculo en vivo.

Soldados iraquies, colaborando co exército americano, intentan extraer unha mina enterrada antes do paso do convoy... con as mans sen protección!
O resultado e previsible ...

Pois sí, a acollida en Uruguai destes polizóns nixerianos, sigue confirmando que a República Oriental do Uruguai, segue en pleno século XXI sendo unha terra de acollida i elo en si mesmo e unha moi boa noticia.

Se algo caracterizou a este País sempre, foi precisamente a hospitalidade e o respecto a os elementais dereitos das persoas...Hoxe estes valores siguen primando e vexan o alcance desta nova que os xornáis recollian nestes días... Efectivamente contrasta con noticias de centros de internamento para inmigrantes ou con o recrudecemento de medidas de pronta aplicación para a inmigración...E estoume a referir a o que acontece no chamado primeiro mundo.... Preme aqui..

Unamos a nosa voz para seguir denunciando entre todos a falta de dereitos a os que estamos expostos os inmigrantes neste país. Apóianos!!!

"NON TEMOS VOTO PERO TEMOS VOZ"
SOLIEDARIDADE COS TRABALLADORES INMIGRANTES!!!
NINGÚN SER HUMAN E ILEGAL.

Esperamoste!!!

TODA A SOLIDARIEDADE DE “O VELLO PANCHO”... QUE TAMEN FOI UN EMIGRANTE-INMIGRANTE DE RIBADEO A O TALA!!

12 Medidas Urgentes por la Dignidad de los/las emigrantes:

A) REGULARIZACIÓN INMEDIATA Y GARANTÍAS A LA RESIDENCIA Y VIDA FAMILIAR

1.- Nuevo proceso de regularización no condicionado al contrato de trabajo
Apertura de un proceso de regularización que garantice el permiso de residencia y trabajo para todas las personas migrantes "sin papeles" que habitan en el territorio español, sin condicionarlo a la exigencia de un contrato de trabajo previo, a fin de terminar con la explotación laboral y la corrupción que conlleva dicha exigencia.

2.- Adaptación a la realidad de los requisitos para acogerse al arraigo social:
- reducción a un año el tiempo de estancia exigido
- que el hecho de tener una orden de expulsión por causas administrativas no sea un impedimento para obtener el arraigo
- no subordinación de su concesión a la posesión de un contrato de trabajo
- eliminación de los requisitos de imposible cumplimiento (como, por ejemplo, el certificado de penales de nacionales de países sin embajada en España) o que signifiquen discriminación o un trato degradante para el inmigrante (como determinadas pruebas médicas).
- facilitar de la regularización de personas con hijos nacidos en España.

3.- Flexibilización de los requisitos para acogerse al arraigo laboral
Otorgamiento del arraigo laboral a toda persona que por cualquier medio de prueba válido en derecho acredite existencia de una o varias relaciones laborales que sumen un periodo igual o superior a seis meses.

4.-Flexibilización de los requisitos para la tramitación de la reagrupación familiar adaptándolas a la realidad del mercado laboral y de vivienda de España y garantizando ante todo el derecho fundamental de vivir en familia, así como el derecho a trabajar de los familiares reagrupados.

5.- Garantía de los derechos laborales y de vida familiar de los trabajadores temporeros contratados en origen. Establecer una política de contratación estable que garantice la igualdad de derechos, la reagrupación familiar y la posibilidad de residencia estable en Europa. Creación de comisiones independientes de investigación y control del cumplimiento de los derechos laborales hasta que esto suceda.

6..- Aumento significativo de los recursos para garantizar el acceso a la información y para dar una respuesta ágil y eficaz a los trámites administrativos que afectan a los inmigrantes (arraigo, renovación, homologación de títulos, etc.), así como garantizar una asistencia real y efectiva de los letrados del turno de oficio cuando así corresponda.

B) CESE DE LOS ABUSOS POLICIALES Y LA DISCRIMINACIÓN

7.- Cierre de los Centros de Internamiento para Extranjeros. Creación de comisiones independientes de investigación y seguimiento (formada por organizaciones en defensa de los Derechos Humanos) hasta su cierre definitivo.

8.- Derogación del Protocolo de actuación aprobado en Septiembre de 2.007 para las repatriaciones y el traslado de detenidos por vía aérea y/o marítima.

9..- Orden inmediata de paralizar toda actuación arbitraria en relación a los controles de documentación, las detenciones, el secuestro de pasaportes y las expulsiones que sufre la población inmigrante, especialmente en el caso de los menores de edad.
Asimismo, prohibición de iniciar expedientes de expulsión a quien denuncie irregularidades laborales, abusos policiales o agresiones xenófobas, así como a las víctimas de la violencia de género o a quien sufra cualquier tipo de violación de sus derechos fundamentales.

10.- Retirada definitiva de la Proposición de Ley Orgánica de Medidas para la Lucha Contra la Inmigración Clandestina.

C) IGUALDAD PLENA DE DERECHOS

11.- Cumplimiento inmediato y efectivo de los acuerdos internacionales suscritos por España es materia de asilo y derecho de los trabajadores inmigrantes y firma de la Convención Internacional sobre la Protección de los Derechos de Todos los Trabajadores Migratorios y de sus Familiares.

12.- Garantizar el derecho de sufragio activo y pasivo para las personas inmigrantes, así como el ejercicio de los derechos laborales, sociales, civiles y culturales en régimen de igualdad con los ciudadanos autóctonos.

Si miñas donas e meus señores, pola hixiene democrática e crdedibilidade estes titulares deberian desaparecer dos xornáis...

Como se poden usar de tamaña maneira ás xentes do exterior...Como non se decataran de que e un ataque directo a democracia, a calidade da mesma e contraria a todo o que dín defender...E nesto tan bo e xan coma perican...Vexan :

CLANDESTINO
Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Para burlar la ley
Perdido en el corazón
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Por no llevar papel
Pa' una ciudad del norte
Yo me fui a trabajar
Mi vida la dejé
Entre Ceuta y Gibraltar
Soy una raya en el mar
Fantasma en la ciudad
Mi vida va prohibida
Dice la autoridad
Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Por no llevar papel
Perdido en el corazón
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Yo soy el quiebra ley
Mano Negra clandestina
Peruano clandestino
Africano clandestino
Marijuana ilegal
Solo voy con mi pena
Sola va mi condena
Correr es mi destino
Para burlar la ley
Perdido en el corazón
De la grande Babylon
Me dicen el clandestino
Por no llevar papel DivShare File - Clandestino.pps

Dende Ordes toda esta forza imparable de esperanza con un dos grupos mais punteiros da zona, porque en Ordes nacen músicos comprometidos a esgalla, que xa iremos poñendo de vez en cando.

Poderiamos falar dos atropellos que particulares e multinacionais fan en todo o planeta...Pero o de Endesa onte e o de Tinelli hoxe a respecto dos mapuches merece ser difundido e alguén, mesmo un movemento mundial e solidario tiña que parar estas inxustizas e este aniquilamento mesmo fisico que os indixenas mapuches están a sofrir...

Coñecin unha persoa mapuche, flor de solidaria, que dende o primeiro día que pisou Galiza deuse conta que estaba nun pobo con cultura propia, de seu e a súa integración e loita foi exemplar...Fundadora de Asmirefe, loitadora sindical, e frecuente, asidua ás citas nidiamente reivindicadoras da nosa cultura diferenciada...Katy Vilches...Mapuche, chilena-galego falante...Internacionalista e solidaria... Hoxe loitando coma sempre no seu Chile natal, fainos un chamado a solidariedade e non podo negarme...Estou seguro que vostedes tampouco, así pois actuemos xa!!
Esta mapuche deixou a súa pegada persoal en terras galegas...E xa forma parte dos bos e xenerosos/as , que no mundo falan dun País que quixeron, queren e non olvidan...Nos tampouco olvidamos que unha mapuche estivo entre nos...e con as nosas bandeiras ben outas...Teño que recordala porque os tesouros en cobre que ela tanto gardou, de mudanza en mudanza...Agasalloumos e asi e que todolos días vexo a Victor Jara, Neruda e o compañeiro Presidente Salvador Allende...E sei e alento a nosa Katy a que as alamedas sexan plenamente abertas para que máis cedo que tarde, pase o home libre para construir unha sociedade mellor...
Por certo o seu regreso a Chile, froito das alabanzas de desenvolvemento económico puxante do novo Chile, lamentablemente non foi tal...E a realidade e que deciame a Katy que desexaba voltar a Galiza...Pero prendeuse da loita díaria pola supervivencia...E probou os estragos das politicas neoliberais...Hoxe segue a loitar pola sindicación na UGT chilena, dos marxinais e excluidos do sistema, e non adia a loita pola colectividade chilena...Choraba a perda dun estudante mapuche recentemente asasinado...E coma sempre esta brava e rexa mapuche estivo en vangarda!!
Saude eTerra Irmas Mapuches!!

O Vello Pancho.

Ler máis »

Tomás de Mattos, e un vello amigo, unha persoa cordial, un ilustrado e sobor de todo un leal que sabe cumplir no cometido encomendado de dirixir a Biblioteca Nacional en Uruguay, e home de proxectos e a pesar do problema de carencia de recursos, vai achegando, descentralizando a propia Biblioteca Nacional...E un ten que aplaudir cando sen orzamentos se fan estas cousas, ...”Sexan os uruguayos tan ilustrados como valentes”...Palabras que quedaron na memoria colectiva deste País irman...

E dun departamento de outros grandes como Carlos Gardel, como Benavides, ou o mesmo irman Xosé Mª Monterroso Devesa, sonche de Tacuarembó, son da Patria Gaucha !
Podedes ver a entrevista que concede en Montevideo portal

Do 13 ao 24 de Febreiro, Galicia estará presente en Cuba para divulgar e difundir a nosa actividade cultural en Latinoamérica.A Feira do Libro da Habana (FILH), consolidada a nivel internacional como unha das grandes referencias da industria editorial e como a actividade cultural máis relevante do país cubano durante o ano, alcanza este ano a súa XVII edición. Avalada polas cifras dos últimos anos, a organización prevé un novo éxito de participación, difusión e vendas desta nova cita. A Feira da Habana convértese así para a cultura galega nunha privilexiada porta de entrada en Latinoamérica, plataforma de difusión e promoción da nosa produción cultural nun ámbito de especial interese para as nosas creacións culturais

.

O talento non ten edade, se ten ou non se ten.

Ata na China coñecen a Charanga do Cuco de Velle. Viva Ourense.

Quintana condiciona o apoio ao Goberno a que respalde o sector naval galego.Así o asegurou o líder nacionalista durante a súa visita aos estaleiros Freire da cidade olívica, na que indicou que este apoio dos nacionalistas "pasa porque o goberno apoie ao sector naval e retire todos os condicionantes que ata agora tivo para que o sector naval galego non se puido expandir". "Non precisamos subvencións, o que pedimos é que se nos deixe traballar e producir".
Leer máis.....Galicia Hoxe
Outro titular...A Galega

Xa está nas tendas o primeiro disco longo de The Homens! Tres (Falcatruada, 2007) estará editado nun formato especial que inclúe vinilo, cd de audio, mp3 e póster con pasatempo incluído, ademáis da versión habitual con cd de audio e mp3. Tamén podes escoitar as cancións entrando na sección de descargas da web de The Homens.

O amigo Robert Rossella, home de orixe italiano, pero que fala un galego primoroso, e que coñece perfectamente Galiza e a sua cultura, envianos unha serie de chistes en galego que nos obriga a unha seccion de humor.

| View | Upload your own

Un xa empeza a estar farto do tema voto dos residentes ausentes...Todos o queren facer trasparente, todos queren que sexa en hurna, e mesmo se anuncia a incorporación o CERA, dos netos ou fillos ( Que aínda os hai a moreas sen nacionalidade ) , cando conquiran a nacionalidade.

Anuncio que as cifras resultantes van ser de escándalo...E irremediablemente eso vai a levarnos a regular o dereito de voto. Ver en que eleccions este pode ser normal, i en cales pode resultar unha verdadeira pesadela, sobor de todo por o que pode supoñer, poño por caso, nos municipios de forte colectividade emigrada, sen coñecemento directo da vida municipal, e polo tanto % de residentes ausentes poden darlle un volco os resultados finais, votando mesmo para decidir en sentido contrario o votado polos que viven todo o ano e sofren ou se lles troca a posibilidade de mudar os destinos municipais...Con un voto descoñecedor da realidade.

Nesto temosche moita demagoxia e compre saber o que propon cada quén. E podemos ver : Polo actuado deica agora, os partidos maioritarios, os dous sempre querian mudar este voto e regularizalo...Para as vindeiras eleccións, e levo vendo isto dende vai xa varias lexislaturas... Promesas e máis promesas pero non vontade política de definir o asunto.

E neste senso, sempre foron a remolque das propostas feitas en Galiza i en Madrid polos nacionalistas...Esto e unha verdade irrefutable.

Agora unha cousa sen sentido, a promesa de conquerir a nacionalidade en base a Lei de Memoria Histórica, Estatuto dos Cidadans españois no Exterior e non sei que máis se lles pode ocorrer os iluminados de turno... Co fácil que seria abordar as pertinentes reformas de Constitución e Codigo Civil , aínda e cando compre ter a vontade política de encarar, e non adiar o asunto.

Outra cousa que me deixa perpléxo e que medre o censo e teñamos provincias que perden escanos...E así é...Ou minto eu?

E penso que tampouco minto cando digo que diputados/as galegos/as, nunca tiñeron a valentia de apoiar a o Bng, para que Galiza recibise do Estado en función desta población total emigrada, correspondentemente reflexada no censo de cada municipio; E cantos recursos non teríamos para asistir a población emigrada que realmente o necesita? ...Incluso nesto nin teñen visión de País, nin lles importa a colectividade...Soio o voto, aínda e cando poñen cariña de santos para chegar á fibra da xente, e logo perante as distintas lexislaturas, este voto utilizouse contra a propia emigración.

E direi sinceiramente que habilitar unha circunscripción para a diáspora, penso non recoñeceria a pluralidade social, a non ser que cambease a lei ou se implementaran medidas correctoras a o perverso sistema electoral a respecto das minorias...

E finalmente, coido se entende en que casos abogo polo dereito constitucional a termos voto; Eu aspiro a máis auto-goberno para Galiza, e a facultade de poder decidir en temas como emigración e inmigración; Lexislar por tanto, e non poden as nosas xentes da diáspora quedar a marxe... E se fose vontade deles os que residen no Estado español, deberian ter este dereito a decidir nas cuestións nacionais de Galiza, e os mariñeiros votar aproveitando as novas tecnoloxias...Resulta noxento que paises que chamamos do terceiro mundo, nesta materia nos fagan poñer a faciana de cores...O mao e que algúns nin con esas daprenden.

E para abundar no tema : Quen recolle o guante ou “ordago” como se reflicte na prensa do día : Galicia Hoxe.

Artigo enviado por “ O vello Pancho”.

Decia o Guieiro Alfonso Daniel Rodríguez CASTELAO, cando visitaba a os galegos de Montevideo...”Sodes mellores que moitos dos daló na Terra...A verdade e que entre vos atópome na Capital da Galiza Ideal ...”, e así segueron a recoñecer a hospitalaria cidade de Montevideo, donde nacera o Consello de Galiza, e donde o mes de xullo era un mes enteiro adicado a espallar todo tipo de manifestacions culturais galegas.

Sempre e unha ledicia que unha selección do Pais, debute no eido internacional, e se é contra un pobo irman, mellor que mellor; Se onte foi a de fútbol de campo, a de fútbol once , maña vai ser a de fútbol de salón, como adoptan chamar os uruguaios, o futbol sala...

E nin que decir se o debut, a estrea e nunha comarca donde tantos dias de gloria tivemos con esta especialidade deportiva, Quén non vibrou con as terdes que nos bridaron O Parrulo ou o mesmo Boandanza...?

Facer a estrea na Malata, cun seleccionador como Bruno, e cunha selección como Uruguai resúltame emotivo, e desexo que as expectativas e aposta da Secretaria Xeral para o Deporte, colmen os nosos anceios...E no eido deportivo, que gane o mellor...

Desexar que a delegación do pobo uruguaio irman, sinta o calor da sua barra, e unha estadia proveitosa e de felicidade plena en terras galegas...

O vello pancho
Leer máis...

Este e un dos regalos mais bonitos que teño recibido.

BERRAMOS E MR.DANGER AZNAR NON NOS ESCOITOU...non a guerra.

MEDICAMENTO BASEADO NA EVIDENCIA

1. En Xapón, onde se consomen moi poucas graxas, o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

2. Doutra banda en Francia, onde se consome moita graxa, tamén o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

3. Na India, onde apenas beben viño tinto, o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

4. Na Galiza, onde bebemos bo viño tinto e comemos chourizo, cachucha e lacón, o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

5. En Alxeria, onde apenas se fai o amor, o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

6. En Brasil, onde se fai moito o amor, o índice de ataques ao corazón é menor que en Inglaterra e Estados Unidos.

CONCLUSIÓN:

Beba, coma e faga o amor todo o que poida,

porque o que mata é falar en ÍNGLÉS¡¡¡¡¡¡¡

COMO DECIAMOS ONTE , FAI O AMOR E NON A GUERRA!!

Non resulta doado escribir sobor do amigo Manuel ...E sen ser galego de orixe senteuse sempre fachendoso de que o alcumaran “galleguayo”, para mín como cantor e compositor , e auténtico...comprometido e combativo. Quero recoñecer públicamente a amizade que me brindaron esta parella que me abreu a porta da súa casa e que me fixeron sentir como na miña...Gilda e Manuel : Graciñas.

En primeiro lugar decir que cando falamos deste artista estamos a falar dun cantor que non canta para ...senon que canta dende o pobo, velahí unha diferencia, deste incansable e laborioso traballador da cultura con maiúsculas...

Ler máis »

Eva Lema e unha gran rapaza de Fisterra, hai anos coñecina no Parlamento elevo uns cantos sen vela, hoxe reencontreina nesta fiestra dos seus artigos, e claro nin que dicer da identificación con a súa pluma.

Máis no que escribe sobor do Deputado Paco Rodriguez, concordo con ela, e vexo que fala honestamente como galega, xornalista,notaria do que acontece e ve o seu redor, e lonxe da relación xefe-subordinado ou empleador i empregado...

Aventurei xa vai anos que era unha excelente xornalista, e unha boa e xenerosa...Mágoa que emigrada e lonxe do seu mar costeiro...Máis un sintese fachendoso cando un profesinal tan cualificado, e por riba compatriota, deixa tan outo o noso pavellon...
Parabens para Eva Lema, dende o além mar...

Leer a nova

Unha bomba de escasa potencia estoupou na madrugada deste venres nunha caseta comercial dunha urbanización que se está a construír en Perbes (Miño). Segundo informaron fontes da Garda Civil a Europa Press, o atentado só causou pequenos danos materiais. O atentado tivo lugar na urbanización 'Costa de Miño', que está promovida pola empresa Fadesa.

Un veciño, que escoitou a deflagración, avisou aos axentes pouco antes das cinco da mañá. Até o lugar dos feitos desprazáronse especialistas en explosivos para tratar de averiguar a composición da bomba. Segundo a axencia Europa Press, os axentes coidan que esta última explosión garda relación con outras que nos últimos meses se lle atribuíron á Resistencia Galega.O que non saben os de Europa Press é o descontento no que viven os donos dos terreos expropiados.

Por primeira vez en 20 anos a renda dos campesiños galegos sube. Neste artigo de El Pais, Unións Agrarias atribue á suba do prezo do leite a mellora dos últimos datos. E non terán nada que ver, digo eu, as novas politicas impulsadas por medio rural que dirixe Suarez Canal e ademais é do BNG?Se o conselleiro fora do PSOE o tirular sería: A Xunta de Touriño enriquece aos pobres.
Lee mais...

Trasladate ao rural e sinte nas tuas orellas eses sons que levas moito tempo sen escoitar , pero que tes gravados no teu disco duro.

Francisco Franco en persoa, protexido polo sua Garda Mora , foi hoxe o encargado de restituír ao pobo de Sada o pazo de Meirás, residencia estival do ditador e «doado» á familia do Generalísimo a iniciativa dun grupo de afíns ao réxime.Si queres ver a proba DALLE.

A pesar de que ainda só se acometeron pequenos experimentos de moi baixo presuposto, existe unha boa canteira nos pequenos estudos de animacion que xurden en Galicia.
Un claro exemplo e A flor máis grande do mundo, de Juan Pablo Etcheberry, basado nun conto de Saramago e nominado aos Goya.

A plataforma de retransmisión televisiva a través de tecnoloxía P2P, Zattoo, está a ser moi ben acollida en España como unha solución para ver a televisión no ordenador sen precisar dunha tarxeta sintonizadora, contando só con conexión á Rede; e para celebrar as festas incrementan a súa oferta de canles con Aragón Televisión, TVC Internacional, Popular TV, Canal Parlamento e The Poker Channel e, durante o mes de xaneiro tamén incluirá Bloomberg TV e TVG Europa.
Na actualidade Zattoo xa permitía ver dende ordenadores españois as canles ABC News Now, Antena 3, Cuatro, Deutsche Welle, Extremadura TV, France 24 English, La 1, La 2, laSexta, SF info, Telecinco e TVP Polonia.
Por desgrazas para os usuarios desta plataforma, a incorporación de 7 novas canles vén acompañada co cese de 2 canles de RTVE, Teledeporte e Canal 24 Horas, que abandonan o servizo a petición do ente público estatal.
Enlace: Zattoo

No concello de Miño existe

un só centro de saúde. Iso
trae aparellado, ata o de
agora, que só se dispoña dun
pediatra para unha poboación
que puideramos estimar nuns
5.500 habitantes grosso
modo. Obviamente non se
trata de 5.500 potenciais
doentes pediátricos. Agora
ben, debemos ter moi en
conta dous factores certa-
mente destacables: estamos
a falar dun municipio (centro
urbano) cunha alta taxa de
natalidade, o que, como é
lóxico, aporta un número
importante de casos á referi-
da “bolsa” de pacentes pediá-
tricos. Por outra banda (e non
menos importante), non debe-
mos esquecer que Miño é un
importante núcleo de turismo
de vacacións en temporada
estival; consecuencia disto é
que a poboación real no
verán, sumando a poboación
censada e a poboación flotan-
te puidera estar moi por riba
do dobre dos estimados 5.500
habitantes en inverno. Como
é natural, turistas, veranean-
tes... non regresan aos seus
lugares de orixe no momento
no que se presenta un caso
que require de atención médi-
ca, sexa en pediatría ou en
calquera outro ámbito médico.
-A pediatra do centro de
saúde de Miño vese obrigada
a ausentarse dous días ásemana do seu habitual posto
de traballo (a partires das
doce do mediodía) para pres-
tar os seus servizos noutro(s)
centros de saúde alleos. Esas
horas de ausencia non son
cubertas por outro/a pediatra.
En canto a ausencias non
cubertas temos un exemplo
moi recente. En pasadas
datas, a pediatra causou
baixa médica durante case
dúas semanas. Dita baixa non
propiciou a súa substitución
por parte doutro profesional
de igual especialidade, senón
que foi asumida a súa consul-
ta por outros doutores de
medicina xeral do mesmo
centro de saúde; indo isto en
menoscabo do tempo e aten-
ción prestada por ditos douto-
res aos seus respectivos
pacentes.
-O actual alcalde do Conce-
llo de Miño, o señor Juan
Maceiras, era e é ademais
doutor no referido centro de
saúde; tendo ademais res-
ponsabilidades nun pasado
non moi lonxano nun impor-
tante cargo da administración
sanitaria da Xunta de Galicia.
Non sería de estrañar, polo
tanto, que o Sr. Maceiras sexa
perfecto coñecedor das cir-
cunstancias concretas que
afectan ao centro de saúde do
concello por el gobernado e,
como non, ao intríngulis da
Consellería de Sanidade e
aos resortes da mesma que
deben ser pulsados para con-
seguir determinados fins de
interese para o cidadán.
¿Está o Sr. Maceiras obrando
en consecuencia e polo tanto
estudando as solucións perti-
nentes para os problemas
prantexados?.
Queremos
pensar que así é.

Verdegaia acaba de denunciar ante a Delegación Provincial da Consellería de Medio Ambiente, unha serie de actuacións presuntamente ilegais que afectan a marisma do río Baxoi. Esta marisma constitúe un importante refuxo de fauna, principalmente de aves. Hai para tódolos "gustos": verquidos, plantacións de eucaliptos, desmontes, construción de muros na ribeira e o impacto paixasístico ao que, desgraciadamente, tan afeitos/as estamos.

Sobre a ribeira da marisma do río Baxoi construíuse un muro de contención para o peche dunha finca particular. As obras consistiron na instalación de varias trabes de formigón prefabricado, dispostas verticalmente sobre a base do talude natural existente. Tamén atopamos un recente desmonte e un pequeno recheo que alteraron 23 metros da ribeira da marisma, afectando parcialmente ao Dominio Público Marítimo-Terrestre , o cal non está permitido pola lei, salvo contadas excepcións. Na mesma zona efectuouse tamén a corta e o desbroce da vexetación de ribeira, ficando o talude exposto a erosión.

Ademais, nas inmediacións hai varias plantacións de eucaliptos limitando coa marisma. Estas árbores supoñen unha ameaza para o ecosistema natural da zona polo seu carácter invasivo. E, ao noso modo de entender, imcumplen o Decreto 81/1989 , que especifica "Non se permitirán as novas plantacións de eucalipto en terras ocupadas por masas doutras frondosas incluídas as áreas de vexetación natural de ribeira". Finalmente atopamos un punto de vertido de augas residuais sen depurar,consistente nun tubo de formigón dun 20 cm de diametro, supostamente dunha vivenda próxima. Estas augas podes estar contaminando a capa freática e afectar á marisma.

No escrito solicitamos a eliminación do muro, a sustitución dos eucaliptos por outras especies non lesivas, a clausura do foco de contaminación e no caso do desmonte a reposición dos terreos afectados ao seu estado natural.
RESPONSABLES:
CONSELLERIA MEDIOAMBIENTE E CONCELLO DE MIÑO

Fuente.